A to ciekawe ...

Mityczny raj aztecki Tlalocan ("kraina wody")

Władał nim bóg deszczu Tlaloc z żoną Chalchiuhtlicue. Był to najniższy z 3 kręgów niebieskich, położony w wysokich górach. Przybywały do niego głównie dusze topielców aby zażywać przez 4 lata wszelkich przyjemności i ponownie wrócić na ziemię.

Morski potwór i wir w Cieśninie Mykeńskiej

Morski potwór i wir w Ciesninie Mykenskiej

Charybda cieszyła się złą sławą z powodu swojej chciwości. Gdy zjadła kilka krów, które do Myken miał przeprowadzić Herakles, Zeus strącił ją do morza. Kara niczego jej nie nauczyła i nadal połyka wszystko co przepływa przez cieśninę koło Sycylii.

Odyn

Odyn to najwyższy nordycki bóg, który poświęcił swoje oko by zyskać mądrość. Był panem wojny i wojowników, ale też mądrości, poezji i magii. Wraz ze swymi braćmi stowrzył świat pokonując olbrzyma Ymira.

Triquetra

To symbol wykorzystywany szczególnie w religii wikańskiej obrazujący zasadę "Cokolwiek zrobisz, wróci to do Ciebie z potrójną siłą". Dla Chrześcijan to symbol świętej trójcy. Triquetra dla Celtów była znakiem pojednania z naturą.

Wiele twarzy Noego

Mit o Potopie znany jest w wielu kulturach, a także postać uratowanego z niego starca. W eposie o Gilgameszu to Utnapisztim, który ostrzeżony przez boga Enki zbudował statek, na którym uratował swoją rodzinę i zwięrzęta wszystkich gatunków.

Ammit w mitologii egipskiej

To stwór znany jako pożeracz umarłych", "niszczyciel grzesznych dusz", przyczajony obok wagi podczas sądu - jeśli serce zmarłego nie było czyste, stawało się ucztą dla Ammita. Ukazywany jako demon z głową krokodyla, tułowiem lwa i zadem hipopotama.

Kelpie w Skandynawii

Często opisywany jako majestatyczny biały koń, pojawiający się niedaleko rzek, najczęściej podczas mglistej pogody. Każdy, kto wspiął się na jego grzbiet mógł już nigdy z niego nie zsiąść. W takim wypadku koń mógł wskoczyć do wody, topiąc jeźdźca.

Kraken wg Pliniusza Starego

Ten potwór miał blokować Cieśninę Gibraltarską, nie przepuszczając podróżujących tamtędy okrętów. Był pod władzą Neptuna, lecz słuchał tego, kogo zobaczył zaraz po przebudzeniu. Zasypiał na sto lat, by później przez kolejne sto atakować statki.

Makara w mitologii indyjskiej

To stwór wodny przedstawiany z paszczą krokodyla i ogonem ryby lub jako pół słoń, pół ryba. W ikonografii hinduskiej często występuje jako wahana - wierzchowiec bóstw związanych z wodą, np. Gangi, bogini rzeki Ganges lub boga wód Waruny.

Mantykora

To legendarny, mityczny potwór wyobrażany jako lew z głową człowieka, skrzydłami smoka lub nietoperza oraz ogonem skorpiona. Według legend ogon mantykory zawierał silną truciznę, która zabijała w kilka chwil. Atakowała nim z zasadzki i pożerała zabitych ludzi w całości.

Ruk (rok lub ruch) w mitologii perskiej

To olbrzymi ptak, który lecąc przesłania słońce i zmienia dzień w noc. Poluje na wielkie węże i potwory morskie, pisklęta karmi nosorożcami. Na ludzi nie zwraca uwagi, chyba że zniszczą jego jaja - wtedy rozwścieczony zrzuca na nich głazy.

Rumak proroków Burak (Al-Burak)

Mahomet udał się na nim w podróż do nieba oraz z Mekki do Jerozolimy. Rumak z białymi skrzydłami przy nogach, przedstawiany był także z kobiecą twarzą, uszami osła, tułowiem konia i ogonem pawia. Był symbolem bożej miłości oraz "czystości zamiarów".

Zilant z Kazania

To legendarne stworzenie przypominające smoka i wiwerna. W 1730 r. stało się oficjalnym symbolem miasta Kazań w Rosji, stolicy Tatarstanu. Zilant jest częścią tatarskiego i rosyjskiego folkloru. Występuje w legendach na temat powstania miasta Kazań.

Krzyż słoneczny

To symbol równoramiennego krzyża umieszczonego w okręgu. Jako krzyż wpisany w krąg, wyraża szczególny związek nieba i ziemi. Symbol punktu środkowego oznacza wyrównanie cech aktywnych i biernych w charakterze człowieka doskonałego.

Mjølner w mitologii nordyckiej

To bojowy młot boga Thora. Gdy Thor rzucał swym młotem, ten zawsze do niego wracał. Wierzono również, że przy uderzeniu broń wyzwalała piorun. Wierzy się, że symbol ten pomaga osiągać cele i sukcesy w handlu, chroni przed stratami i niepowodzeniami.

Faravahar (Farohar) – symbol zaratusztrianizmu

Symbolizuje drogę (pierścień w centralnej części) ludzkiej duszy od narodzin do śmierci, gdzie postać człowieka nawiązuje do wszystkich ludzi, natomiast skrzydła to 3 główne reguły: dobrej myśli, dobrego słowa (wymiany myśli) oraz dobrego działania.

Japońskie 'torii'

To brama o charakterystycznym kształcie, prowadząca do miejsc świętych. Torii symbolizuje przejście od „świata skończonego” – fizycznego świata ziemskiego, którego końcem jest śmierć, do „świata nieskończonego” będącego światem kami (bogów).

Półksiężyc (arab. 'hilal')

Początkowo był motywem często występującym w sztuce dekoratywnej krajów muzułmańskich. Począwszy od XIX w. stał się jednym z symboli islamu. Występuje na flagach m.in.: Tunezji, Turcji, Malezji, Algierii, Libii, Singapuru, Pakistanu, Mauretanii.

Staroegipski i grecki uroboros

To symbol węża z ogonem w pysku, który bez przerwy pożera samego siebie i odradza się z siebie - wskazuje, że koniec w procesie wiecznego powtarzania odpowiada początkowi co dotyczy obiegu czasu, odnawiania się świata i światów, śmierci i odrodzenia.

Święta krowa

Wedy opisują, że poza sklepieniem nieba znajduje się niebiańska krowa - Słońce i Księżyc to jej cielaki, a ich światło to mleko niebiańskiej krowy. Zgodnie z hinduizmem, krowa to 1 z 7 matek człowieka - jako dawczyni mleka staje się jego karmicielką.

Święte Chao

To dyskordiański symbol uzupełniających się sił porządku i chaosu. Pięciokąt symbolizuje porządek, a jabłko niezgody - chaos; siły porządku jak i chaosu mogą być zarówno konstruktywne jak i destruktywne, zaś same w sobie nie są ani dobre ani złe.

Kto na naszym niebie gości? - Wężownik, Asklepios

Gwiazdozbiór Wężownika przecina na niebie gwiazdozbiór Węża, to symbolicznie Asklepios grecki patron medycyny, którego przedstawiano w towarzystwie węża. W Rzymie Askepios nazywany był Eskulapem - stąd wąż eskulapa na placówkach medycznych i aptekach.

Sylwan w mitologii rzymskiej

Bóg lasów i dzikiej przyrody, później uznawany za boga rolnictwa oraz opiekuna domu i majątku. Przedstawiany był jako silny starzec w wieńcu z bluszczu, z sierpem w ręku i w towarzystwie psa. Wyobrażany był także pod postacią kamienia lub drzewa.

Krzyż Tau (krzyż św. Antoniego)

W starożytnej Grecji-symbol siły słońca. W Egipcie widnieje na głowach posągów faraonów i bogów. W Ameryce był symbolem deszczu. Mnisi nosili laski w jego kształcie-na pamiątkę św. Antoniego Pustelnika nazywa się go również „krzyżem św. Antoniego”.

Kto na naszym niebie gości? – Andromeda

Córka Kasjopei. Przykuta do skały i pozostawiona na pożarcie by uspokoić morskiego potwora. W ostatniej chwili została uratowana przez Perseusza, którego stała się żoną. Po śmierci bogowie zmienili ją w gwiazdozbiór w pobliżu jej matki i męża.

Symbol Bhavacakra - Koła życia

Malowany przed świątyniami buddyjskimi-dzieli się na 4 koncentryczne kręgi; symbolizuje 'samsarę': nieustanne wędrowanie, kołowrót narodzin i śmierci, cykl reinkarnacji. Wierzy się, że stworzył go sam Budda, aby pomóc ludziom zrozumieć swoje nauki.

Dwa oblicza hinduskich bóstw

Bóstwa wedyjskie mają często dwa oblicza: pokojowe i przerażające. Te pokojowe zazwyczaj widziane są jako dzielące się mądrością a te przerażające jako jej strzegące, odganiające złe moce i chroniące granic, których ludzie nie powinni przekraczać.

Ilmatar

Bogini w mitologii fińskiej, której imię dosłownie znaczy "Żeński duch powietrza". Jest matką siedmiu sił przyrody. Ze związku z wiatrem i morzem poczęła Väinämöinena magicznego mędrca - bóstwo poezji i śpiewu.

Indyjski kolam

To symetryczny wzór o połączonym początku i końcu, usypywany z mąki co ranka przez kobiety w płd. Indiach przed wejściem do domu - ma chronić domowników i przynosić pomyślność. Mąka jest również swoistą ofiarą dla drobnych stworzeń (mrówek, ptaków).

Kim był oryginał Gandlafa?

To główna postać fińskiego eposu Kalevala, którym inspirował sie Tolkien. Imię jego to Väinämöinen mędrzec i czarodziej, pierwszy człowiek, który przebywał w łonie swej matki przez 730 lat i dlatego urodził się z wielką mądrością.

Kim była Mnemozyna?

Mnemozyna to w mitologii greckiej bogini, córka Uranosa (Nieba) i Gai (Ziemi), uosobienie pamięci. Dziewięć córek, które miała z Zeusem, było muzami olimpijskimi. Jej imieniem nazwano jedną z planetoid i gatunek motyla - niepylak mnemozyna.

Kto na naszym niebie gości? - Kasjopeja

Była królową Etiopii, matką Andromedy, niezwykle piękną, ale bardzo próżną. Oburzyła tym nimfy morskie Nereidy, które w gniewie sprawdziły na Ziemię powodzie. Za karę bogowie skazali Kasjopeję na wieczną wędrówkę po niebie wokół bieguna północnego.

Mandala

Motyw artystyczny w sztuce buddyzmu - jego tworzenie a później niszczenie jest uważane za rodzaj medytacji; to połączenie koła i kwadratu, gdzie koło symbolizuje niebo i zewnętrzność, a kwadrat sferę wewnętrzności, związaną z człowiekiem i ziemią.

Pierwotne znaczenie symbolu swastyki

Nazwa 'swastika' w sanskrycie oznacza „przynoszący szczęście”. Naśladuje kształtem ramion ruch Słońca (widziany z półkuli płn.), kojarzona z kultami solarnymi, jako symbol ognia i Słońca (krąg promieni), bywała symbolem bogiń, a więc płodności.

Kim był Hellen?

Mityczny wspólny praprzodek wszystkich Greków. Syn jedynej pary ludzkiej, która ocalała z Potopu - Deukeliona i Pirry. Zgodnie z poleceniem Zeusa para ta rzucała za siebie kamienie i tak pojawiały się ich dzieci, początek nowej lepszej ludzkości.

Tyr jednoręki

Jeden z głównych bogów nordyckich; bóg wojny, walki i siły, a także honoru, prawa, sprawiedliwości. Bóg "jednoręki", gdyż stracił rękę podczas próby poskromienia wilka Fenrira. Od jego imienia pochodzi angielska nazwa wtorku (Tuesday) = 'dzień Tyra'.

Filozoficzne

Pierwotne znaczenie słów

Fragmenty klasyków

Symbole z mitologii

Święta i ceremonie

Ciekawe miejsca ze świata

Inne

Nowa Akropolis w Świecie