Łut to jednostka wagi używana do początku XX w. W Polsce łut to ok. 13 gramów, czyli niewiele. W czasach, gdy srebra używano do bicia monet łut był także powszechnie używaną jednostką miary próby srebra - im więcej łutów tym większa wartość monety.

W staropolszczyźnie wyrazem "trusia" pieszczotliwie określano królika, który w porównaniu do innych zwierząt domowych charakteryzuje się cichym, niemal bezgłośnym sposobem bycia. Siedzieć w trusi sposób znaczy bardzo dyskretnie, wręcz niezauważalnie.

Gdy podróżnik Jacques Cartier dotarł do północnej części Ameryki zapytał mieszkających tam Irokezów, jak się nazwya miejsce, w którym się znajduje. Oni sądząc, że pyta o ich wioskę odpowiedzieli "Kanada" - co w ich języku oznacza "wieś, osada".

Wiadomość o zdradzie greckiego Apolla przez królewnę Koronis wykrakał mu kruk. Apollo zabił niewierną kochankę, lecz potem żałował swojego czynu, a winę za niego zrzucił na donosiciela. Od tej pory krucze krakanie jest synonimem złej wróżby.

W starożytności nie było nazwisk rodowych, a dzieciom nadawano dowolne imiona, głównie takie, które miały przynieść im szczęście. Stąd każdego imię (Nomen) wyznaczało jego los (Omen).

Oznacza podjąć nieodwracalną decyzję. Rzymski Senat wyznaczył na rzece Rubikon granicę, której Cezar nie mógł przekroczyć ze swoimi legionami. Jednak Cezar przekroczył ją w 49 roku p.n.e., rozpoczynając tym samym wojnę domową z Gnejuszem Pompejuszem.

Gdy Kolumb przypłynął do "Nowego Świata" myślał, że ten ląd to część Azji. Kolejny podróżnik swierdził jednak, że to nowy ląd. Nazywał się Amerigo Vespucci i od jego imienia pochodzi nazwa obu kontynentów.

Zwrot ten znaczy oszukać kogoś. Był stosowany już w XVI w. Słowem "pole" określano kiedyś nie tylko grunty rolne, ale również otwartą przestrzeń. Ktoś, kto jest wyprowadzony w pole traci orientację, nie wie, gdzie jest, jak trafić do celu.

Pochodzi od łacińskiego absolvere - co dosłownie znaczy uwalniać. Nie dyplom, ale jak wielu wielkich uważało, prawdziwe poznanie daje prawdziwą wolność. Absolwent to ten, który skończył naukę. Powinien więc czuć się człowiekiem wolnym.

Istnieje legenda, że pierwszymi mieszkańcami, których spotkał odkrywca tej pierwotnej dżungli, było plemię wojowniczych kobiet, które od razu skojarzyły mu się z Amazonkami - dlatego nazwał ten teren krainą Amazonek - Amazonią.

Barbarophonoi to w grece "wydający z siebie dzwięki, ktore brzmią Bar-bar", czyli wydający bezsensowne, niezrozumiałe dźwięki. Stąd plemiona nie mówiące po grecku nazywano barbarzyńcami.

Czyli w nastroju niezmąconego szczęścia. W starożytności Arkadia był to wyizolowany obszar będący pod wpływami Sparty. W renesansie była uważana przez poetów za krainę wiecznego szczęścia – wyidealizowany ziemski raj szczęśliwości i beztroski.

Pierwotnie w starożytności było to specjalne, zdobione krzesło z oparciem i stołeczkiem pod nogi. W pierwszych wiekach chrześcijaństwa zasiadali na nim biskupi w czasie odprawiania nabożeństw, stąd podległy im kościół zaczęto nazywać katedrą.

Z łaciny clientes, to wolni, ubodzy obywatele, którzy oddali się pod opiekę Patryciuszy. Traktowani jak członkowie rodziny otoczeni byli ich opieką, za co klient winien był im posłuszeństwo. Obaj mieli obowiązek lojalności i wierności sobie nawzajem.

Pochodzi od łacińskiego lustratio - oczyszczenie, było ważnym elementem religii greckiej i rzymskiej. Moc oczyszczającą miały przede wszystkim ogień i woda. Obowiązywało zawsze przed wejściem do świątyni. Wodą oczyszczano też nowo narodzone dzieci.

Nazwa ta pochodzi od popularnego w XIV w. imienia Warcisław zdrobniale zwanego Warszem a Warszewa czy Warszowa to po prostu własność Warsza. Nie ma potwierdzenia, by na ziemiach polskich kobiety nosiły imię Sawa, co podważa legendę o nazwie stolicy.

To cierpienia z pragnienia posiadania rzeczy będących blisko i w obfitości, ale jednocześnie niedostępnych. Król Tantal oszukiwał bogów i za karę nie mógł dosięgnąć owoców wiszących nad jego głową i napić się wody, w której był zanurzony po kolana.

W XVIII i XIX w. na angielskich uniwersytetach studenci nieposiadający tytułu szlacheckiego byli oznaczani skrótem: S. Nob. = sine nobilitate = bez szlachectwa. Dziś za snoba uważa się kogoś, kto naśladuje klasę społeczną wyższą od swojej.