| Awalokiteśwara. |
|
| Najważniejsza z "Istot oświeconych" w Mahajanie. Jego imię można tłumaczyć jako "Ten, który postrzega dźwięki świata". Jest wcieleniem Wielkiego Miłosierdzia. W wierzeniach ludowych chroni przed katastrofami naturalnymi i przynosi błogosławieństwo. |
| Ēostre. |
|
| To starożytna germańska bogini związana z Wiosną. Jest boginią przebudzenia sił życiowych, również w sensie przenośnym. Imię tej bogini dosłownie znaczy "Świecąca" i w językach zachodnich jest źródłem nazwy święta Wielkiej Nocy (Easter). |
| Idun. |
|
| To bogini z mitologii skandynawskiej. Jej imię znaczyło dosłownie odnawiająca. Według tradycji opiekowała się koszem cudownych jabłek, każdy kto je zjadał stawał się wiecznie młodym. Idun rozdawała je tylko bogom. |
| Marzanna. |
|
| To Słowiańska bogini Zimy i Śmierci. Zwyczaj topienia lub palenia jej na wiosnę powiązany jest starodawnymi obchodami Nowego Roku, wypadającego w przesilenie wiosenne czyli święta powtórnego powrotu życia, jego odrodzenia po zimie. |
| Ankh - egipski krzyż |
| Jest kluczem życia i śmierci, w przedstawieniach bogów i królów podczas rytuałów pogrzebowych trzymany za górną pętlę jako klucz do królestwa zmarłych. Chrześcijanie egip. (koptowie) przejęli ten znak jako symbol życiodajnej siły krzyża. |
| Dażbóg |
|
| Słowiański Pan Światła. Często utożsamiany z samym Słońcem. Jego święto obchodzono w dniu przesilenia ziomowego, ciesząc się, że słońce nie zniknęło na dobre. Od tego momentu dzień będzie dłuższy, bo światło zwyciężyło nad ciemnością. |
| Hinduska Kamadhenu |
|
| Z sanskrytu kama (pragnienie) i dhenu (krowa) – w mitologii indyjskiej cudowna pra-krowa, spełniająca wszelkie życzenia. Została stworzona w wyniku ubijania oceanu mleka. Dla Hindusów każda krowa to wczesne wcielenie Kamadhenu. |
| Japońska figurka kota Maneki-neko |
|
| Popularny od XIX w. Maneki-neko z podniesioną łapą w geście przywoływania ustawiany jest w wejściach do sklepów i restauracji by przyciągać klientów swoim skinieniem. Figurki stawia się także w domach by przyciągały dobrobyt i oddalały nieszczęścia. |
| Lelum i Polelum |
|
| A właściwie Lel i Polel to nierozłączni bliźniacy, byli synami bogini Łady. Często uważani są za słowiańskich odpowiedników Dioskutrów czyli Kastora i Polluksa synów Zeusa i Ledy. Okrzyk "Lelum, Polelum" był też używany jako toast. |
| Nun w mitologii egipskiej |
|
| To pramateria, pierwszy materialny przejaw bytu, uosobienie praoceanu, czyli masy wód, wypełniającej cały wszechświat. To symbol prawd istniejących przed stworzeniem świata. To z niego wynurzył się prawzgórek, co było jednocześnie początkiem świata. |
| Polonia jako personifikacja Królestwa Polskiego |
| Symboliczne nazywanie kraju żeńskim imieniem było popularne w XIX w. Kobieca postać Polonii po raz pierwszy pojawiła się w 1564 r. jako kobieta z wpisanym w jej sylwetkę Orłem, w koronie na głowie, stojąca na ramionach papieża i króla polskiego. |
| Siwa - Słowiańskie bóstwo |
|
| Siwa to jedno z najstarszych bóstw słowiańskich znajdujące się w tróce bóstw pierwotnych. Bóstwo wszelkiego życia. Wystepuje w obu aspekatach damskim opisywanym przez Helmolda oraz u Długosza w męskim o imieniu Żywie. |
| Słowiańskie bóstwo błyskawic Perun |
|
| W mitologii Słowian świat reprezentował święty dąb, którego pień i gałęzie to świat żywych - królestwo Peruna, a korzenie umarłych - domena Welesa. Wierzono, że miejsce uderzenia pioruna ujawniało kryjówkę Welesa wiecznie uciekającego przed Perunem. |
| Tradycyjne indyjskie pozdrowienie Namasté |
|
| Dosłownie znaczy "Pokłon tobie". Towarzyszy mu andźali - półukłon ze złożonymi rękoma na wysokości serca (siedziby boskości w człowieku) i palcami wskazującymi do góry. Składając dłonie, uzyskujemy liczbę 10, reprezentującą doskonałość. |
| Złotogłów, Asfodel. |
|
| U Greków i Rzymian to roślina poświęcona Hadesowi i Persefonie. Jej korzenie uchodziły za pokarm zmarłych. Poza tym asfodel uchodził za środek obrony przed złymi duchami. W średniowieczu wiązano asfodel z planetą Saturn. |
| Wielka i mała niedźwiedzica |
|
| Kallisto wygnana z orszaku Artemidy i zmieniona w niedźwiedzicę spotkała raz swego dorosłego już syna Arksa. Nie poznał jej i chciał ją zabić. Zapobiegł temu Zeus przenosząc ich na niebo jako konstelację Wielkiej i Małej Niedźwiedzicy. |
| Alchemiczny rebis. |
|
| To złożony symbol przedstawiający unię pierwiastków dualistycznych (przeciwstawnych). Jego elementy to kosmiczne jajo, smok oraz androgen. Najważniejsze jest kosmiczne jajo, oznaczające płodność, zalążek życia i jego esencję. |
| Amerykańska Columbia. |
|
| Columbia to poetyckie określenie Ameryki i żeńska personifikacja Stanów Zjednoczonych. Stanowiło ono inspirację dla nazywania tym imieniem wielu osób, miejsc, obiektów, instytucji i przedsiębiorstw na półkuli zachodniej i nie tylko. |
| Bażant. |
|
| W mitologii chińskiej to symbol kosmicznej harmonii z racji swego śpiewu i tańca; jego głos i dźwięk bicia skrzydłami wiązano z piorunem, tym samym z burzą, deszczem i wiosną. Bażant uchodził za związanego z zasadą jang( in i jang). |
| Bazyliszek. |
|
| Legendarne zwierzę znane jest nie tylko w Warszawie. Wylęgło się z jaja węża lub ropuchy. W Starożytności przedstawiany jako wąż, w średniowieczu jako fantastyczna istota np. kogut z ogonem węża. Bazyliszek mógł zabić swoim oddechem lub spojrzeniem. |
| Bóstwo Garuda. |
|
| W hinduizmie to wierzchowiec boga Wisznu przedstawiany jako złoty lub czerwony orzeł o ciele człowieka. Garuda jest bratem Aruny, woźnicy Surji, boga słońca. Symbolizuje nauki tajemne Wed. Jako amulet, chroni przed atakiem i jadem węży. |
| Centaur. |
|
| Istota z mitologii greckiej o ciele konia, z głową i tułowiem człowieka. Poza Chironem, uchodziły za bezrozumne, interpretowano je jako alegorię cech zwierzęcych człowieka. W przeciwieństwie do nich pozostaje jeździec poskramiający siły zwierzęce. |
| Cherubiny. |
|
| Służący bóstwom. W parze strzegą świętych miejsc lub przedmiotów. W symbolizmie Bliskiego Wschodu często uskrzydlony byk lub lew z głową człowieka. W Starym Testamencie pilnował Drzewa Życia. Można je również naleźć na malowidłach egipskich. |
| Hajmdal lub Rig w mitologii nordyckiej. |
|
| To bóg strzegący Tęczowego Mostu - Bifrost, będącego wejściem do Asgardu. Był synem dziewięciu Dziewic – Fal, córek boga morza Agira. Widział na bardzo duże odległości, a jego ucho było tak wrażliwe, że słyszał, jak rośnie trawa i wełna na owcach. |
Więcej artykułów…
Strona 1 z 7

ul. Zygmunta Glogera 3 lok. 1, Stara Ochota,
